Anti-Zionism antisemitismdir.

Antisemitizmle anti-Zionizmi kesmek bir bozulma taktiğidir. Anti-Zionism, Filistin'de Yahudi devleti peşinde Yahudi devleti peşinde enstrümantalize edilmiş bir sömürge hareketi ile karşı karşıyadır. Filistinliler Zionism’e karşı direniyor çünkü onları etnik temizlik, işgal, apartheid ve soykırıma maruz bıraktı. Siyonizme kolonizerlerin dinine bakılmaksızın karşı direniş olurdu.

Antisemitizmle anti-Zionizme karşı mücadele etmek de tarihten yoksundur. Yahudilerin zorlanıp, Stalin'e karşı sistematik zulüm Avrupa'dan ortaya çıktı. Aynı zamanda Yahudi toplulukları Filistin ve daha geniş bölge boyunca toplumlarının ayrılmaz parçaları olarak, ortak dilleri, kültürleri ve tarihlerini paylaşıyorlardı. Yahudi kimliğini homojenize edilmiş ulusal kimlik olarak yeniden tanımlayan Zionism, yüzyıllarca bir aradaki uzlaşmayı bozdu ve kolonileşmeye yönelik olarak yaratılan düşmanlıkları projeledi.

Bu iddia, Yahudi muhalefetinin Zionism’e ağırlığı altında çöküyor. Milyonlarca Yahudi, Barış için Yahudi Sesi, Bağımsız Yahudi Sesleri ve Neturei Karta gibi kuruluşlarla birlikte, Zionism’e ahlaki, dini ve siyasi nedenlerle karşı çıkıyorlar, ayrı ve soykırımın kendi adına yürütülmesine izin vermeyi reddediyorlar.

Yahudilik’i Yahudilikten ayırmak çok önemlidir, ancak yük Filistinlilere her kelimede bu ayrımı sürekli olarak yapmak için düşmemelidir. Konflasyon Zionism'in kendisi tarafından inşa edildi. İsrail kendisini “Yahudi devleti” olarak tanımlamaktadır ve dünya çapında Yahudileri temsil etmeyi iddia ediyor. Bu sadece retorial değil. sömürge yönetimi altında Filistinli yaşam İsrail Yahudi askerleri ve yerleşimciler tarafından dışlanma ve soykırımı şekillendiriyor. Ancak Filistinliler doğrudan baskıya direndikleri zaman, sömürgeci egemenliğine direnmek yerine Yahudilerle savaşmakla suçlanıyorlar.

İronik olarak, liderler sömürge projesini takip etmek için antisemitik yetkililer ve rejimlerle işbirliği yaptılar. Herzl, Zionism'in kurucusu, "Anti-Semitler en güvenilir dostlarımız olacak, anti-Semitik ülkeler bizim müttefiklerimiz." II. Dünya Savaşından sonra sömürge ve antisemitizm giderek artan uluslararası meşruiyet kaybetti. Joseph Massad’ın dediği gibi, “İsrail, hem sömürgeciliğe karşı olan yeni dünyada dağılabilirdi ve anti-semitizmin savunmasında birini kullanmaktı.”

Antisemitizmle anti-Zionizme karşı aşırılık, Filistin için direniş ve dayanışmayı baskıya uğratmak için kasıtlı bir stratejidir. Bu, İsrail’in eleştirisini bastırmak için antisemitizmin yaygın olarak kabul edilmesiyle genişletilebilir. Uygulamada, bu, ana akım medyadaki sansüre neden oldu, öğrencilere ve akademisyenlere karşı yaptırımlar, olayları iptal etti, kültürel girişimler ve aktivistlere ve dayanışma gruplara karşı smear kampanyalarını koordine etti. İsrail'e karşı savaş karşıtı mücadelenin saflaştırılması, kendi karşıtı ırkçılık karşıtı olarak köklenmiştir.

Hiçbir devlet fikre bağışıklığa karşı bağışıklığa hak değildir. İsrail bir devlet, bir din değil. Bunu eleştirmek, Suudi Arabistan'ı eleştirmekten daha doğal olarak antisemitik değildir, İslamofbik veya Hindistan'ı eleştirmek anti-Hindu.