Filistinli mültecilerin geri dönüşü, İsrail Devleti'ni yok edecekti.

Geri dönüş hakkı evrensel ve ayrılmaz. Hiçbir gerekçe, milyonlarca insanı evlerinden uzaklaştırmak ve sonra onları sekiz yıldan fazla geri dönme hakkını inkar edebilir. İsrail, kendisini supremacist etnist bir devlet olarak korumak için böyle bir adaletsizliğe hizmet ediyor, sistemin kendisinin en açık iddiacılarıdır.

Filistinlilerin haklarına sahip olamayacağını iddia ediyor çünkü bir “Yahudi çoğunluk”, apartheid'in açık bir kabulıdır. Kuruluşundan bu yana İsrail, Yahudi demografik üstünlüğünü korumak için yasaları ve politikaları sistematik olarak kullandı. 1950 Geri Dönüş Yasası ve Absentee Mülkiyet Yasası, dünyadaki herhangi bir Yahudi insanı vatandaşlık ve yerleşim hakkına veriyor, Filistinlileri geri dönme ve mülklerinin karşılıklılığını sağlama hakkını inkâr ederken.

İsrail'in demografik bir tehdit dediği şey adalet servis edilir. Filistinli mültecilerin geri dönüşü uluslararası hukuk altında korunabilecek ve Filistin özgürleşmesi mücadelesinin merkezi temellerinden birini fark edecekti: milyonlarca mültecinin evlerine ve ülkesine geri dönmesi.

Tüm mülteciler gibi, Filistinli mülteciler uluslararası hukuk altında korunan bir geri dönüş hakkına sahiptir. UN General Assembly Kararı 194 (1948)'ten 2024 Uluslararası Adalet Danışması Görüşü'ne kadar uluslararası kurumlar defalarca Filistinli mültecilerin geri dönme, geri alma ve tazminat haklarını geri iade ettiler. İsrail'in 1949 yılında BM'ye kabulü, 194 sayılı kararı uygulamak için kendini kınadı. Bu yükümlülüğü yerine İsrail geri dönmeyi, yeni mülteci kuşaklarını ve iç yerinden edilmiş Filistinlileri yaratmasını ve hatta onları koruyan çok kurumları ortadan kaldırmayı başardı.

Bu tür tartışmalar kabul edilir, varlığın demografik mühendislik, etnik temizlik ve bir yerleşimci devletin bakımına bağlı olduğu bir devleti savunmak için istekli bir ırkçı dünya düzeni hakkında daha fazla şey söylüyor. Bu anlatıyı alt eden korku, sömürge üstünlüğü ve çaresizlik kaybıdır.

Filistinli mültecilerin geri dönme hakkının reddedilmesi, İsrail'in Yahudi üstünlüğünü korumak için uzun süredir süren demografik mühendisliğin bir bileşenidir. Kudüs'te İsrail planlama politikası 70:30 Yahudi demografik çoğunluğunu korumak için açıkça çabaladı. Bunu başarmak için İsrail sistematik olarak Filistin evlerini, topraklarını, hoşgörüsüz ev aileleri, Filistinli ikametini geri döndürerek aileyi yeniden kısıtlamaktadır. Aynı mantık Gazze’de ortaya çıktı, İsrail defalarca Filistinlilerin etnik temizliği için çağrıda bulundu ve Gazze'nin soykırım, abluka ve zorla yerinden edilmeleri için geri çekilmedi.