Müslümanlar ve Yahudiler arasında dini bir çatışmadır.

Bu iddia, Filistinli mücadelenin kök nedenini gizlemektedir. Filistinliler Siyonistlere karşı direnmezler çünkü Yahudidirler; Zionism’e karşı direniyorlar çünkü onları etnik temizlik, meslek, apartheid ve soykırıma maruz kalan bir yerleşimci-kolonyal projedir. Aynı zamanda, Siyonist ideolojide, hedef Müslümanlar değil, Filistinlilerdir, ki bu çok varlık dini, yaş, cinsiyet veya siyasi saygısızlığa bakılmaksızın sömürge projesini tehdit ediyor.

Filistinli mücadelenin Müslümanlar ve Yahudiler arasında dindar bir çatışma olduğunu iddia ediyor Filistinlileri bir homojen Müslüman grubu olarak tasvir ediyor. Yüzyıllar boyunca Filistin, Müslümanlar, Hristiyanlar, laikler ve tarihsel olarak Filistin Yahudilerinin de bulunduğu dini çeşitliliğine ev sahipliği yapmaktadır. Bu uzun süredir devam eden koexistence’i, yerleşimci-kolonyal projesi aracılığıyla bozan Zionism oldu. Fakat bütün Filistinliler Müslüman olsa bile, mücadele hala dini olmazdı.

Filistinli mücadele hala sömürgeciliğin dinine bakılmaksızın anti-kolonal bir mücadele olurdu. Aynı şekilde, Filistin gezegenindeki herkes için dini bir önemi olmasa bile hala var olurdu.

Bu anlatı, devam eden bir modern sömürge projesi yerine, yüzyıllarca bir konu olduğunu fikrini teşvik ediyor. Zionism, 19. yüzyılın sonlarında Filistin'deki Yahudi halkı için ‘bir vatanı’ yaratma hedefiyle ortaya çıktı. Theodor Herzl gibi erken Siyonist liderler Zionism’i “bir sömürge” olarak tanımladılar, Vladimir Jabotinsky bunu “yaracılık macerası” olarak adlandırdı ve Yahudi Koloni Güveni ve Filistin Yahudi Koloni Birliği gibi erken Siyonist kurumlar isimlerini sık sıkladı. Etnolojik bir devlet peşinde Zionism, homojenize bir ulusal kimlik olarak yeniden ortaya çıktı, bu kimliğin kolonileşmeyi meşrulaştırmaya silahlandırdı ve kolonileşmeye yönelik olarak yaratılan düşmanlıkları projeledi.

Filistin mücadelesini eski ve sorgulayıcı bir dini çatışma olarak tasvir ederek, bu anlatı devam eden bir sömürge projesinden uzaklaşır ve hükümet ve güç sahipleri arasında daha fazla tutarlılık sağlarken, halkın durumu çözmesi çok karmaşıktır.

Filistin'i Müslümanlar ve Yahudiler arasındaki bir çatışma olarak çevirmek İsrail ve Zionizm ile ilgili bir şişirme bağlıdır. Bu konflasyon Zionism'in kendisi tarafından inşa edildi. İsrail kendisini “Yahudi devleti” olarak tanımlamaktadır ve dünya çapında Yahudileri temsil etmeyi iddia ediyor. Bu sadece retorial değil. sömürge yönetimi altında Filistinli yaşam İsrail Yahudi askerleri ve yerleşimciler tarafından dışlanma ve soykırımı şekillendiriyor. Bu kasıtlı konflasyon, antisemitizmin suçlamalarının silahlanmasını kolaylaştırır. Filistinliler ve müttefikleri, karşıt işgal, kolonileşme ve soykırım için antisemitik olmadığını söylemek için rutin olarak zorlanmaktadır. Yahudilik’i Yahudilikten ayırmak çok önemlidir, ancak yük Filistinlilere her kelimede bu ayrımı sürekli olarak yapmak için düşmemelidir.

Bu iddia aynı zamanda Yahudi muhalefetinin Zionism’e ağırlığı altında da çöküyor. Milyonlarca Yahudi, Barış için Yahudi Sesi, Bağımsız Yahudi Sesleri ve Neturei Karta gibi kuruluşlarla birlikte, Zionism’e ahlaki, dini ve siyasi nedenlerle karşı çıkıyorlar, ayrı ve soykırımın kendi adına yürütülmesine izin vermeyi reddediyorlar.

Müslümanların ve Yahudilerin düşman olmalarının kaderi, kendi sömürgeci ve sömürge düşünceye dayanıyor. Arapları ve Müslümanlar, imparatorluk ve sömürgeleştirmenin siyasi gerçeklerini göz ardı ederken irrasyonel dini fanatik olarak tasvir eder. Bu framing, İslamfobisi ve anti-Palestinian ırkçılıklarını yakıtlar, birb sömürge sorumluluğu gücünü çözmüşken.