Arap Yahudilerini 1948'den sonra ülkelerinden ihraç eden Araplardı.

Arap Yahudilerinin eskileri Zionism olmadan anlaşılamaz. Yüzyıllar boyunca, Yahudi topluluklarının ayrılmaz parçaları olarak Arap dünyasında yaşadılar, dil, kültür ve komşularıyla tarih. 1940'larda Zionism olarak ortaya çıktı, birçok Arap Yahudisini kendilerini yüzyıllarca yaşamış olan Arap toplumlarından ayırarak yeniden tanımlamak için yeniden tanımlamak için hapse atmayı denedi. Bu tarihi azaltmak Zionism’in Arap Yahudi yaşamının Yahudi devleti kurmak için yeniden inşa edilmesine engel oluyor.

İsrail'in Arap Yahudilerinin enstrümanı, göçmenlerini İsrail'e teşvik etmek için organize bir devlet projesiyle eşlik etti. propaganda yoluyla, işe alım, göç kampanyaları ve Yemen'den Sihirli Halı Operasyonu ve Irak'tan Nehemya Operasyonu gibi operasyonlarla İsrail'e aktif olarak Yahudi göçü teşvik etti. Bu devlet sorumlu çabaları, İsrail'in sadece mülteci almadığını gösteriyor. Yahudi-majority yerleşimci-kolonyal devletin demografik temellerini aktif olarak mühendisliğiydi.

Bu organize Yahudi göçmen projesi 1948'de başlamadı. İsrail'in kurulmasından önce onlarca yıl önce, Siyonist hareketi, İsrail'deki Yahudi yerleşimini teşvik eden Arap dünyasında zaten izin almıştı. Örneğin Yemen'de, Siyonistler 1911'de, Harekat Magic Halı (1949-1950) Harekâtı'nda erken geldiler ve bu da neredeyse tüm Yemen Yahudi topluluğunu İsrail'e insanlık dışı koşullar altında getirdiler. İsrail'e geldikten sonra, Yemenli Yahudiler yaygın ayrımcılığı karşıladılar. Binlerce Yemenli aile daha sonra çocuklarının Yemenli Çocuklar Davası olarak bilinen İsrail yetkilileri tarafından alındıktan sonra ortadan kaybolduğunu bildirdi.

Birçok Arap Yahudisi, Yahudilerin 1948'den sonra Araplar tarafından sınırlandığını iddia ediyorlar. Deneyim ve arşiv araştırması üzerine yapılan yazı, tarihçi Avi Shlaim Yahudi Irak topluluğunun tarihini anlatıyor ve Siyonist hareketin İsrail’e karşı kitlesel göçebelerini hızlandıran bomba saldırılarına dahil olmak üzere Irak Yahudilerinin köklerinden kopardığı aktif bir rol oynadığını savunuyor. Sonuç olarak, “Zionism sadece Filistinlileri mültecilere dönüştürdü; Doğu Yahudilerini kendi topraklarında yabancılara dönüştürdü.”

Bu iddia, Yahudi göçünü birkaç on yıl boyunca şekillendiren çeşitli faktörleri, her ülkedeki farklı siyasi ve sosyo-ekonomik koşullar, Zionism'in rolü ve Arap bölgesinin sömürge yönetimi altındaki deneyimini ortadan kaldırır. Örneğin, II. Dünya Savaşı sırasında Nazi-kokrat Vichy rejimini Kuzey Afrika'daki Yahudi yasaları ve ırksal politikalara izin verdi. Ancak birçok Arap cevabı tam tersiydi. Fas'ın Kral Muhammed V, Yahudilere eşit vatandaşlar olarak onay verdi ve Tunuslı Müslümanlar Nazi sürgünlerinden onları korumak için Yahudi komşularını sakladılar.

Arapların Yahudilere ihraç ettikleri iddia, İsrail'in kurulmasından sonra İsrail propagandasının merkezi bir ayağı haline geldi, Arap Yahudi göçüni Nakba'ya eşdeğer olarak tasvir etti. Bu, birkaç siyasi amaç hizmet eder: İsrail'i Filistinlilerin etnik temizliği ve geri dönüş hakkını ortadan kaldırmak için bir miktar sorumluluk haline getirir.