Barış bir kez İsrail Hamas, Hizbullah, İran ve diğer terörist tehditleri ortadan kaldırır.

Barış, İsrail'in yerleşimci-kolonyal projesinin ortadan kalktığında gelecektir. Filistinlileri ve bölgenin insanları sürekli sömürge şiddeti ve egemenliğine son vermeden direnişe son verme.

Talep nedeni ve etkisi tersine çevirir. Filistinli ve bölgesel direniş, sömürgeciliğe, işgale, hoşnutsuzluka ve onlarca İsrail saldırısına yanıt olarak ortaya çıktı. Diğer sömürge bağlamda olduğu gibi, Cezayir ve Güney Afrika'dan İrlanda'ya kadar kalıcı barış, sadece direniş üreten sömürge egemenliği yapıları ortadan kaldırıldığında ortaya çıktı.

İsrail Filistinlilerin hoşnutsuzlukları üzerine inşa edilmiş bir yerleşimci devlet olarak kuruldu. 1948'de kurulmasından beri İsrail, bölgedeki en az 12 ülkeyi saldırıya uğrattı veya işgal etti. 2025 yılında, aynı anda Filistin, Lübnan, Yemen, İran, Suriye ve Katar'a saldırıyordu. Bu sömürge saldırısının kaydı, yalnızca barışa ilk engel olduğunu gösterir.

Bu iddia İsrail'in sözde “barış süreçleri” olarak adlandırdığı kötü inanç rekorunu gizler. Oslo'da Filistinli liderlik, İsrail'i terk etti, ancak tarihi Filistin'in sadece% 22'si üzerinde bir devlet kabul etti ve mülteciler ve yerleşimler gibi temel konuları da kabul etti. Barışa doğru hareket etmek yerine, İsrail Batı Bankası'ndaki yerleşimci nüfusunu neredeyse üç katına çıkardı, iki katına çıktı, Filistin toprakları Bantustanlara parçaladı ve 2023'ten bu yana devam eden soykırıma karşı çıktı. Negotiations without dekolonizasyon barış yaratmadı; daha derin kolonizasyon için kapak verdiler.

İsrail'in Gazze'deki soykırımı sırasında, Filistin tarihinin en vahşi bölümlerinden biri Hamas, İsrail'in sürekli ateşkes karşılığında bütün mahkumları serbest bırakmasını defalarca önerdi ve İsrail mahkumlarının serbest bırakılmasını istedi. İsrail defalarca bu önerileri reddetti veya zayıflattı, sonra ateşkes anlaşmalarını ihlal etti ve soykırımını genişletti. Barışı zayıflatan şey Hamas değil. İsrail'in onlarca yıl süren işgal, abluka ve yerleşmekten sonra en temel Filistinli hakları bile tanımayı reddetmesi.

İsrail'in Hizbullah ve İran ile savaşları aynı modeli ortaya koyuyor. Soykırım sırasında İsrail, İran'a karşı askeri saldırganlık yoluyla defalarca bölgesel istikrarsızlığı yakıtladı, 3400'den fazla insanı öldürüyordu. Lübnan'da, 2024 Kasım ateşkesinden sonra bile, İsrail bombalamalar, toprak işgalleri, öldürmeler, zorla yerinden edilmeler ve Lübnan topraklarını işgal eden binlerce ihlal gerçekleştirdi. Barışın önündeki engel, Hizbullah veya İran'ın varlığı değildir. İsrail'in bölgesel askeri egemenliği korumak konusunda ısrar etmesidir.

Kuruluşundan bu yana İsrail defalarca barışın en son “terörist tehdidi” nın yenilgiyi takip edeceğini iddia etti. Hedefler Hamas, Hizbullah, İran ve diğerlerinden de yeniden inşa edildi. İddia edilen "terörist tehdit" değişiklikler, ancak talep aynı kalır: Filistinliler ve bölgenin insanları İsrail sömürgesi ve askeri egemenliğine teslim etmelidir.