İsrail vatandaşı Arap ülkelerinde Filistinlilerden daha iyi yaşıyor.

Kimse, memleketlerinde ikinci sınıf bir vatandaş veya başka yerlerde bir mülteci olmak arasında seçim yapmak zorunda değildir. Filistinliler sürgün ve apartheid arasında seçim yapmak zorunda kalmamalıdır.

Kime göre daha iyi? Filistinliler İsrail'in yerleşimci-kolonyal rejim veya Arap ülkelerinde mülteci olarak daha iyi tedavi koşullarını geliştirmeyi aramazlar. Evlerine ve topraklarına geri dönmek ve özgürlük, saygınlık içinde yaşamak ve kendi memleketlerinde kendini düzeltmeye mücadele ediyorlar.

İsrail ve İsrail mültecileri arasındaki karşılaştırma, Arap ülkelerinde iki parçalı Filistinli nüfusun birbirlerine karşı olduğunu, her ikisi de aynı yerleşimci-kolonyal proje tarafından yaratıldı. Bir grup, etrafta [800,000](https://www.pcbs.gov.ps/en/post-details/?postId=20069) Filistinliler, 1948 Nakba'da zorla yerinden edildi ve sekiz yıl sonra geri dönme hakkını reddettiler. Diğeri, etrafta [150.000](https://badil.org/press-releases/2371.html) Nakba'dan sonra yeni kurulan devletin içinde kalan Filistinliler, o zamandan beri sömürge ve apartheid kuralına maruz kaldılar. İsrail her iki gerçeklik için de sorumluluk taşıyor: Filistinli mültecilerin haklarını geri almak, geri getirmek ve tazminat vermek ve Filistin'deki yerleşimci-kolonyal apartheid rejimini ortadan kaldırmak.

İsrail vatandaşlığı ile Filistinliler için maddi koşullar bazı Arap ülkelerinde olduğundan daha iyi olsa bile, bu yanlış karşılaştırma ayrı olarak tasarlanmış. Soru Filistinlilerin başka yerlerde daha kötü olup olmadığı değil. Soru, kendi memleketlerinde özgür olup olmadıklarıdır. Onlar değil.

Bu iddia, Kara Güney Afrikalıların komşu ülkelerdeki Güney Afrika sürgünlerinden daha iyi olduğunu iddia etmek kadar saçma. Sorun hiçbir zaman hangi grubun daha yüksek yaşam standartları vardı. Her ikisi de aynı ırksal egemenliğin kurbanıydı.

İsrail'in sahte eşdeğerliği ötesinde, yaklaşık 2 milyon insan “daha iyi” yaşamıyor, on sekiz yıl boyunca, yerleşimci bir rejim altında yaşıyorlardı. Onlar daha fazla maruz kalıyorlar [65](https://www.adalah.org/en/law/index) Arazi sahipliği, konut, vatandaşlık, eğitim ve kamu altyapısı dahil olmak üzere hayatlarının her yönünü yöneten ayrımcı yasalar. Arazinin ortadan kaldırılması ve zorla yerinden edilmeleri ile yüzleşmeye devam ediyorlar, siyasi yaşamları sistematik olarak cezalandırıcı, kısıtlamalar ve gözetim yoluyla bastırılıyor. Arap ülkelerinde Filistinlilere kıyasla bu gerçekliği gizlemek için tasarlanmış bir dumandır.